in

หลอนตอนแก่

หลอนตอนแก่

ใจดีครับ นามสกุลเดิม แจ๋ว จริงใจ และคนสวนได้ชื่อว่าเป็นคนขยัน…ละครไทยที่มีตัวละครเหล่านี้ ดูเหมือนจะสร้างสีสันได้มากมาย แต่ในชีวิตจริงเป็นอย่างนั้นหรือ?

“สวัสดีครับ แนะนำตัวครับคุณหมอ”??
เสียงใส คำหวานที่หวานกว่าน้ำผลไม้ อยู่บนโต๊ะหมอ เสียงดังหน้าห้องตรวจตอนเที่ยง

คุณแก้วใจ เจ้าของเสียงหวาน มาในชุดสีชมพู มีลูกไม้ห้อยอยู่ที่ชายกระโปรง สิ่งที่โดดเด่นในตัวคุณ แก้วใจ นอกจากเสียงหวานแล้ว ยังมีเครื่องประดับที่ราคาเกือบล้านเหรียญติดอยู่บนตัวเธอด้วย

“ฉันอาศัยอยู่กับแฟรงค์ มีสามีต่างชาติเพียงสองคน เราไม่มีลูก ดังนั้นเราสองคนในวัยชราจึงมีกันและกัน” แต่ช่วงหลังแฟรงค์ต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อยมากเพราะเขามีธุรกิจอยู่ที่อังกฤษ พอแฟรงค์ไม่อยู่ก็มีแต่ศรีซึ่งเป็นสาวใช้เป็นเพื่อน”
ถึงตอนนี้คุณแก้วใจสั่นเล็กน้อยราวกับกลัวอะไรบางอย่าง

“ศรีอยู่กับเรามานานมาก ฉันกับสามีให้ความสนิทสนมกับเธอเหมือนเพื่อน เราให้มากกว่าเงินเดือน เราจ่ายค่ารักษาพยาบาลเมื่อเราป่วย มีของขวัญวันเกิดที่เรากินอย่างไร เธอกินแบบนั้น เมื่อนายแฟรงค์กลับมาจากต่างประเทศ เขาจะมีของที่ระลึกให้ศรีเสมอ

คุณแฟรงค์ให้เงินเดือนศรีสูงกว่าบัณฑิตบางคน ศรีได้รับความไว้วางใจมากมายจากฉันและสามีของฉัน เธออยู่กับเรามา 10 ปี เชื่อใจมากจนกล้าใช้แม่กดเอทีเอ็ม บอกรหัสและจำนวนเงินที่ศรีไม่เคยทำให้ความไว้วางใจของฉันลดลง”
??
แต่ทุกสิ่งในโลกนี้มีสองด้าน มีด้านดีและด้านเสีย โดยเฉพาะกับคนที่มีความรัก ความโลภ ความโกรธ ความหลง อย่างที่สุภาษิตกล่าวไว้ “อย่าวางใจทาง อย่าวางใจคน” ความผิดปกติในพฤติกรรมของ Si เริ่มก่อตัวขึ้นทีละน้อย…

“ใบแจ้งหนี้ค่าโทรศัพท์ที่มีการเรียกเก็บเงินสูงกว่าปกติทั้งๆ ที่แทบจะไม่เคยใช้งานเลย คุณแฟรงค์ก็อยู่ต่างประเทศตลอดเวลา ผมเก็บความสงสัยนี้ไว้กับตัวเองเพราะเขาไม่อยากมีปัญหากับสมศรีเวลาคุณแฟรงค์ไม่อยู่บ้าน แต่แล้วค่าโทรศัพท์ก็ขึ้นทุกเดือน ทนไม่ไหว ต้องเรียกสมศรีมาคุย”??

“ศรี ฉันถามจริงๆ นะ ค่าโทรศัพท์คุณขึ้นทุกเดือนถ้าโทรกลับต่างจังหวัด เพราะคิดถึงบ้าน ไม่เป็นไร แต่โทรมากขนาดนี้ก็มากเกินไป” คุณแก้วใจถามสาวใช้ที่นั่งข้างหน้าเขา

“เอ่อ…คือ…ผม…โทรไปหาพี่อ๊อด…แฟนครับ”
ศรีพูดพร้อมก้มหัว หลบสายตาคุณแก้วใจ
“คุณมีแฟนหรือยังศรี ทำไมฉันไม่เห็นอะไรเลย” คุณแก้วใจถามด้วยความสงสัยเพราะศรีไม่ค่อยได้ออกจากบ้าน

“ผม…เจอพี่อ๊อดตอนออกไปซื้ออาหารให้นายนัย เขาทำงานเป็นยามที่โรงงานหน้าซอย”?? สมศรีพูดพร้อมกำมือทั้งสองแน่น เมื่อรู้ตัวว่าทำผิด

“กูไม่ได้พูดนะ ถ้ามึงจะมีแฟนแล้วรักมึง มึงก็โตเต็มวัยแล้ว แต่อย่าใช้มือถือมากไป แล้วเลือกคบกับใครก็ได้” เชื่อมั่น.” คุณแก้วใจบอกกับสาวใช้อย่างใจเย็น

หลังจากสนทนากันอย่างกระจ่างแล้ว คุณแก้วใจก็เฝ้ามองสมศรีมาแต่ไกล เพราะกลัวว่านายอ๊อดจะหลอกสาวใช้

“คุณรู้จักหมอไหม…หลังจากนั้นไม่นานพฤติกรรมของศรีก็แย่ลง เธอออกจากบ้านนานขึ้น บางครั้งฉันแอบเห็นคุณอ๊อดยืนอยู่บนรั้วและคุยกับศรี ก่อนหน้านี้งานบ้านที่เป็นระเบียบของเธอแย่ลงเรื่อยๆ

แต่แล้วสิ่งต่าง ๆ ก็แย่ลง เมื่อศรีเริ่มแอบใช้เอทีเอ็มของฉันไปกดโดยไม่ได้รับอนุญาต ทีแรกก็ยังไม่รู้ จนกระทั่งพบว่าบัตร ATM ที่ใส่ไว้ในกระเป๋าสตางค์หายไป สร้อยคอทองคำที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็หายไปด้วย ฉันรู้สึกกังวลและกลัวมาก เพราะศรีคงขโมยมาให้แฟนแน่ๆ จนตัดสินใจคุยกับศรีครั้งที่สอง”??

“ศรี…เงินของฉันหายไปจากบัญชี สร้อยคอหายไป ถ้าเธอรับ ฉันจะไม่รายงาน แต่ยังไงฉันก็ต้องไล่เธอออก”
แก้วใจพูดด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน

“ฉันไม่รับหรอก นายจะเอาไปทำไม”
ศรีปฏิเสธอย่างดื้อรั้น

“ถ้าคุณบอกว่าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ฉันไม่ถือหรอก” คุณแก้วใจจบบทสนทนาทั้งๆที่รู้ว่าใครเป็นคนร้าย

หลังจากนั้นคุณแก้วใจก็เล่าเรื่องของศรี ฟังคุณแฟรงค์ที่อยู่ต่างประเทศ คุณแฟรงค์สัญญาว่าเมื่องานเสร็จ เขาจะกลับเมืองไทยทันที

เช้าวันรุ่งขึ้น…คุณแก้วใจตื่นมาอย่างสดชื่นเหมือนเดิม แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างห้องนอน และเสียงนกร้องก็ดูเป็นปกติเหมือนความสดชื่นของเธอ แต่มีบางอย่างเปลี่ยนไป!!!

“ของมีค่าหายหมดครับหมอ ข้าวของของผมกระจัดกระจาย ผมตกใจรีบวิ่งไปที่ห้องนอนของศรี”
แก้วใจที่เบิกตากว้างพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

แต่ทุกอย่างก็เป็นไปตามคาด ห้องนอนของศรีว่างเปล่า ไร้เงาของศรีสาวใช้ผู้ซื่อสัตย์คนเดิมจึงเก็บข้าวของและหนีไป พร้อมของมีค่าในบ้าน

คุณแก้วใจโทรหาตำรวจและแจ้งแฟรงค์เกี่ยวกับข่าวร้ายในต่างประเทศ แต่เนื่องจากคุณแฟรงค์ต้องจัดการกับงานที่มีอยู่ จึงไม่สามารถบินกลับเมืองไทยได้ทันที อย่างน้อยก็ 5-6 วัน

“ฉันไม่อยากอยู่บ้านคนเดียว ฉันรู้สึกว่าบ้านหลังนี้ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป จากเหตุการณ์นั้นผมนอนไม่หลับเลย กังวลและกลัวว่าศรีจะกลับมาเจ็บและหุบปาก กังวลไปทุกเรื่อง ทำไงดีหมอ”

“คุณแก้วใจต้องย้ายไปที่อื่นซักพัก เพื่อบรรเทาความกังวลให้อาการนอนไม่หลับหายไป พยายามเลือกสถานที่ที่ปลอดภัย อย่าเที่ยวไปในที่เปลี่ยวเดียวดาย จากนี้ไปคุณแก้วใจต้องไม่ใส่เครื่องประดับเยอะ เพราะเครื่องประดับเหล่านี้จะเป็นแรงจูงใจให้พวกโจร” คำแนะนำของแพทย์

คุณแก้วใจได้รักษากับป้าหมอเพียง 2 สัปดาห์ อาการนอนไม่หลับและความวิตกกังวลหายไป
วันนี้คุณแก้วใจกลับมาเป็นแก้วใสๆ เมื่อแฟรงค์ต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศ คุณแก้วใจก็เที่ยวด้วย โดยคิดจะไปเที่ยว

ก่อนออกจากห้องสอบ แก้วใจหันไปยิ้มแล้วพูดว่า “เราสองคนกำลังจะไปอังกฤษ แล้วฉันจะซื้ออะไรให้คุณหมอ”??

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคุณแก้วใจดูเหมือนจะเป็นเหตุการณ์ที่โชคดีและโชคร้าย โชคดีที่ผู้ร้ายยึดเอาทรัพย์สินไปเท่านั้น ไม่ทำร้ายร่างกาย เพราะทุกวันนี้มักจะมีข่าวว่าผู้สูงอายุอยู่บ้านคนเดียวถูกทำร้ายร่างกายและถูกปล้นเป็นประจำ

น้าโมอยากให้คุณผู้อ่านที่เป็นผู้สูงอายุที่ต้องอยู่บ้านคนเดียว ดูแลตัวเองและพยายามร่วมกับผู้สูงอายุทำกิจกรรมต่างๆ อย่าปล่อยให้ตัวเองอยู่คนเดียวจนฟุ้งซ่านหรือวิตกกังวล เพื่อให้ชีวิตในวัยชราเต็มไปด้วยความสุข
สวัสดี…

.
ที่มาข้อมูล