in

สักวันมันจะผ่านไปจริงๆใช่ไหมคะ ความผิดหวัง เสียใจ ความเจ็บปวดกับความรัก แล้วมีวิธีมุมมองอะไรทำให้ดีขึ้นไหมคะ


สวัสดี ก่อนอื่นฉันเพิ่งเลิกกับแฟนได้ 2 สัปดาห์ เราไม่ได้รั้งเขาไว้ เพราะเขาคิดว่าเขาได้ผ่านกระบวนการคิดที่ดีในการตัดสินใจครั้งนี้ และนี่คือรักแรกของนายด้วย ฉันเลยไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกยังไงดี มันเป็นอะไรที่สะเทือนใจมาก เขาคิดถึงเขาเหมือนหัวใจสลายทุกวินาที ฉันไม่มีความกระตือรือร้นที่จะทำอะไร ฉันพยายามทำอย่างนั้น แต่ฉันไม่ได้คิดเกี่ยวกับมัน มันดูด และข้าวก็กินไม่ได้ มันไม่ต้องการอะไร แต่ฉันต้องทนเพราะฉันเป็นโรคกระเพาะ หลายครั้งเขากินและอาเจียน

แม้จะทำงานที่ WFH งานก็ไม่มีคุณภาพ มันอุดตันไปหมด ทำงานทั้งน้ำตา รินกระดาษ เขียนสมุด ตื่นมาทั้งน้ำตา วันหยุดไม่รู้จะไปไหน ช่วงโควิดฉันอยู่แต่ห้องคนเดียว ฉันไม่สามารถไปไหนได้ ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ทุกคืนพยายามหลับตาบนหมอน น้ำตาก็ไหล เรามักจะสวดมนต์ก่อนนอนทุกคืน เลือกกับแฟนแล้วกลายเป็นว่าท่องบทผิดสลับกัน ต้องนำหนังสือสวดมนต์เล่มเล็กมาอ่านและท่อง ขณะที่ฉันสวดอ้อนวอน น้ำตาก็ไหลออกมา ใส่หูฟังฟังธรรม น้ำตาซึม ตื่นมานึกถึงเรื่องราวต่างๆ ความทรงจำ สิ่งต่างๆ แม้แต่ในภายภาคหน้า หลายปีแล้วที่เรายังมีเขาอยู่ในนั้น มีหลายสิ่งที่ตั้งใจจะทำ เหมือนฝันสลาย มึนงง เจ็บหน้าอก เวียนหัว หายใจหอบ หดหู่ ไม่สดใส โทรม น้ำหนักลด ตาแพนด้า ปะปนหน้าเป่าบุญจินก็หมอง

มันเจ็บปวดมาก ไม่คิดว่าจะเจ็บขนาดนี้ มันเสียศูนย์ไปแล้ว ฉันเคยเสียใจเมื่อแมวของฉันตาย แต่สิ่งนี้เจ็บกว่านั้นมาก ฉันเอาแต่บอกตัวเองว่า โอ้ นี่คือความเสียใจ ความเจ็บปวด มันเป็นแบบนี้ เป็นการทรมานเช่นนี้ อดทน มันเคยมีอยู่ วันนี้ไม่มีอีกแล้ว มันจบแล้ว. เขาทิ้งเราไป แล้วเขาก็หายใจเข้าลึก ๆ มันเป็นเรื่องเศร้า ทรมาน และไม่ทำอะไรเลย ได้แต่หวังให้รักนั้นจางหาย ทั้งที่ในใจยังรักเธอมาก ไม่รู้จะลืมอย่างไร

สุดท้ายนี้ เราอยากจะถามว่า เราจะผ่านมันไปได้หรือไม่ ? มันจะใช้เวลานานเท่าไหร่? หรือมีวิธีทำให้ขึ้นใจของคุณ? มีมุมมองที่ทำให้ JKT ยอมรับและผ่านมันไปอย่างรวดเร็วหรือไม่?

ที่ร้องไห้

แก้ไขข้อความเมื่อ

.



อ่านต่อ ได้ที่นี่