in

พรหมจรรย์

พรหมจรรย์

สมัยนี้ ศีลและวินัยดูเหมือนจะยากและแน่นอน บางคนถึงกับมองว่าเป็นผลเสียต่อสุขภาพร่างกายและจิตใจ โดยเฉพาะแนวความคิดของนักจิตวิทยาฟรอยด์ มองว่าเป็นแค่เผด็จการ เต็มไปด้วยอันตราย

ตัวอย่างเช่น พรหมจรรย์มักถูกวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งวงการการแพทย์และนักจิตวิทยา ประเด็นที่ถกเถียงกันอยู่คือ ความขัดแย้งระหว่างการอดกลั้นกับผลที่ตามมา ในขณะที่บางคนเห็นว่าต่อมเพศจะเสื่อมลงหากไม่ได้ใช้งานนานเกินไป หลายคนที่เชื่อว่าการยับยั้งชั่งใจนั้นดีต่อสุขภาพจะเห็นว่าต่อมเพศนั้นเปรียบเสมือนต่อมเหงื่อ น้ำตาแม้เมื่อไม่ได้ใช้งานก็ยังดี ไม่มีผลเสีย แต่ทั้งๆ ที่เรื่องนี้ ไม่ใช่ความตั้งใจของเราที่จะแก้ไขปัญหานี้ เราคุยแต่เรื่องโยคะ

โยคะรู้สึกว่ามนุษย์ทำให้เรื่องเพศมีความซับซ้อนโดยไม่จำเป็น มนุษย์โต้แย้งเกี่ยวกับคุณค่าของเพศจากความคิดเห็นส่วนตัว การโต้เถียงเมาฮอร์โมน จะไม่มีการโต้เถียงกันมากนักเกี่ยวกับแรงดึงดูดของเพศตรงข้าม แต่แม้กระทั่งวัตถุที่แทบไม่น่าดึงดูดเลยก็สามารถกระตุ้นหัวใจของมนุษย์ให้กลายเป็นสิ่งเร้าทางเพศได้
บทกวีและศิลปะเป็นการผสมผสานของอารมณ์ในบางแง่มุม ดังที่ Claude Bradon นำเสนอใน Yoga for You

“เพศมีมากเกินไปในมนุษย์ กระตุ้นซึ่งกันและกันในเปลือกนอก หมกมุ่นอยู่กับความสุขจากการมีเพศสัมพันธ์จนมนุษย์ทำลายธรรมชาติ สร้างสภาวะที่แตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นบนโลกใบนี้ซึ่งไม่มีปัญหาทางเพศเหมือนมนุษย์ ด้วยความก้าวหน้าของสิ่งที่เรียกว่าอารยะธรรม ปัญหาก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ความผันผวนทางอารมณ์ที่เกิดจากความเย่อหยิ่ง ความกลัว ความยั่วยวน ความคลั่งไคล้ ควบคู่ไปกับความยั่วยวนทางเพศที่สะสมมามากมาย ไม่ว่าจะเป็นหนังสือลามก ลามกอนาจาร แอลกอฮอล์ อาหารกระตุ้นที่นำไปสู่กิจกรรมทางเพศที่มากเกินไปและผิดปกติ สภาพจิตใจเชิงลบ ไม่ว่าจะเป็นการหลอกลวง อิจฉาริษยา ความขุ่นเคือง ล้วนทำให้บุคลิกภาพแตกแยก ทำให้ไม่สามารถดำเนินชีวิตตามปกติได้ ไม่มีความสุข. การฝึกโยคะมีบทบาท เพราะเป็นการสร้างบุคลิกภาพแบบองค์รวมซึ่งเป็นความจำเป็นของชีวิต

ต่างจากสัตว์ชั้นสูงอื่น ๆ มนุษย์ไม่รู้จักช่วงเวลาของการงดเว้นทางเพศ และแทนที่จะใช้อำนาจทางเพศมากเกินไปในการพัฒนาตนเองตามคำสอนของสมัยโบราณซึ่งเป็นที่มาของศาสตร์แห่งโยคะ ผู้คนใช้พลังงานทางเพศที่มากเกินไปเพื่อความสุข

ขณะตั้งครรภ์ การมีบุตรเป็นการชะลอความต้องการทางเพศ มนุษย์กำลังใช้สารเคมี ใช้เครื่องมือต่าง ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการปฏิสนธิ ทำให้การแต่งงานเป็นการร่วมประเวณีระหว่างพี่น้องและการควบคุมตนเอง มันไม่มีความหมายสำหรับการคุมกำเนิดอีกต่อไป”

โยคะเรียกการควบคุมขั้นสูงสุด มหาวารตะ ซึ่งสำหรับ ธิวรส สังเวกินทร์ เป็นผู้ที่มุ่งมั่นที่จะยอมแพ้จนถึงที่สุด สำหรับผู้ที่มีพื้นฐานทางจิตใจที่สมบูรณ์เท่านั้น ส่วนคนทั่วไปอาจพิจารณาคำพูดของแบรดดอนอีกครั้ง

“เราไม่แนะนำกฎระเบียบที่รุนแรงนี้ เพราะการกดขี่ข่มเหงความต้องการทางเพศมากเกินไปจะเบี่ยงเบนไปอีกด้านหนึ่ง และอันตรายกว่าปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ เป้าหมายไม่ใช่เพื่อระงับราคะที่ค้ำจุนเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่เพื่อระงับความรู้สึก ระงับสัญชาตญาณดิบที่สมองส่งมา ดังนั้นเราควรลดการเสพติดทางเพศลง หลีกเลี่ยงเนื้อสัตว์และแอลกอฮอล์ ไม่หมกมุ่นเรื่องเพศ และหากมีเพศสัมพันธ์เข้าทางจิตใจก็ควรละทิ้งทันที พึงระลึกไว้เสมอว่าความคิดที่ไม่ดีทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของจิตใต้สำนึกที่ส่งผลต่อกลไกทางเพศ จิตที่ไม่บริสุทธ์แสวงหาความพอใจ มันพยายามชี้นำให้เราพยายามครอบงำเราทั้งๆ ที่จริงแล้วเราเป็นคนกำหนดการควบคุมเอง”

การแต่งงานควรนำไปสู่ความรัก ความเอาใจใส่ ไม่ใช่ทะเบียนสมรส สำหรับการแต่งงานที่มีจิตใจสูงควรเต็มไปด้วยความรัก ความเสน่หาที่เต็มหัวใจของคู่รักตลอดเวลา และอิ่มเอิบกันทั้งครอบครัว แต่ละเรื่องเป็นเรื่องของความสุขทางเพศที่สามารถให้ได้เพียงความพอใจชั่วคราวเท่านั้น และไม่สามารถป้องกันความรู้สึกขุ่นเคืองเช่นความหวาดระแวงและความเกลียดชังที่อาจเกิดขึ้นในเวลาอื่นได้

ยามา 5
1 อหิงสา
๒ สัตยา รักษาความจริง พูดความจริง
3แอสเทย่า ไม่ลัก ไม่ขโมย
๔ พรหม เดินไปตามทางของพรหม รวมถึงการประพฤติผิดในกาม
๕ มีวินัยไม่ถือเกินความจำเป็น

.
ที่มาข้อมูล