in

ดัดตนดำรงกายอายุยืน

ดัดตนดำรงกายอายุยืน

บิดเบี้ยวเพื่อรักษาอายุยืน

เป็นธรรมชาติของมนุษย์ทุกคนที่ต้องการมีสุขภาพที่ดี อายุยืนยาวแข็งแรง สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ และมีคนบอกว่าคนแก่ชอบพูดถึงอดีต เป็นคนแก่ที่ชอบเล่าอดีตให้คนรุ่นใหม่ได้รู้ เมื่อก่อนตอนเด็กๆ กินข้าวกับพ่อแม่ เมื่อแม่ผัดผักก็ใส่หมูไก่

ดูแล้วคนไม่ค่อยมีเงินซื้อเนื้อไปกิน เวลาผัดผักจะมีแต่ผัก มีเนื้อเพียงไม่กี่ชิ้นที่พอจะน้ำลายสอ
ส่งผลให้พี่น้องของฉันเข้มแข็ง สู้เขาไม่ได้ ฉันยังจำได้ว่าคนข้าวชั้นหนึ่งมีเงินเพียงพอที่จะซื้อได้ ส่วนข้าวกล้องก็เอาไปให้นักโทษกิน นักโทษแข็งแกร่งกว่า ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ผมคิดว่าต่างกันมาก

แม้แต่น้ำตาลมะพร้าวหรือน้ำตาลโตนด คนจนก็จะเอาไปทำขนม ส่วนคนรวยก็กินแต่น้ำตาล เรียกว่า น้ำตาลมะพร้าว น้ำตาลปี๊บ และน้ำตาลโตนดที่เรียกว่าน้ำตาลปี๊บ ส่วนการมาเจอหน้ากันส่วนใหญ่จะเดินเท้าเปล่าในระยะประชิด จะใส่รองเท้าเมื่อเดินทางไกล เช่น ต่างจังหวัด กีฬาชาวบ้านจะเตะตะกร้อเป็นส่วนใหญ่ ถ้ามีงานตามวัดก็จะเข้าแข่งขัน ตะกร้อลอดบ่วง เมื่อเป็นนักเรียนก็เล่นตามทัน เป็นการออกกำลังกายชนิดหนึ่ง ผิดกับเงินสมัยนี้คนจะไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสต่างๆ ต้องจ่ายหมื่นบาทต่อคอร์ส ผมว่าท่านี้วิ่งหรือเดินเร็วก็ได้ แต่ถ้าไม่มีเวลา ผมแนะนำให้ออกกำลังกายในพื้นที่จำกัด เช่น ฤาษีดัดตน ใช้ท่ายืนยาว

ครั้งนี้ เป็นอีกก้าวที่แตกต่างจากที่เคยเขียนไว้ที่นี่

.
ที่มาข้อมูล